25.03.2009

Plazmoliza? A co to takiego? Na tych zajęciach poznaliśmy wiele nowych pojęć z zakresu biologii. Wiemy już co to jest dyfuzja, osmoza oraz roztwór izotoniczny, hipotoniczny i hipertoniczny. Na dzisiejszych zajęciach skupiliśmy się jednak najbardziej na plazmolizie - zjawisku odstawania protoplastu od ściany komórkowej czyli inaczej procesie tracenia wody w komórce w roztworze hipertonicznym. Pojęcie to poznaliśmy już na poprzednich zajęciach lecz teraz mieliśmy zobaczyć je na własne oczy. Na początku wspólnie tworzyliśmy różne roztwory m.in:

• sacharozy I (5%)
• sacharozy II (15%)
• sacharozy III (30%)
• soli I (5%)
• soli II (25%)

Były potrzebne nam do badania zjawisk plazmolizy i deplazmolizy. Następnie każdy z nas miał za zadanie stworzyć preparat mikroskopijny z liści czerwonej cebuli. Odcinaliśmy za pomocą skalpela bardzo cienkie plastry które przekładaliśmy pęsetą na szkło podstawowe. Potem zanurzaliśmy badany obiekt w kropli wody i przykrywaliśmy szkiełkiem nakrywkowym. Tak przygotowany preparat mogliśmy wreszcie zacząć obserwować pod mikroskopem. Oczywiście każdy sam musiał odnaleźć pod szkłem mikroskopowym miejsce z badanymi komórkami cebuli jednak nikomu nie sprawiło to problemu. Pan Kotowicz wkładał zamiast okularu kamerę dzięki czemu wszyscy mogli oglądać komórki na ekranie laptopa. Po wykonaniu wszystkich preparatów nadszedł czas na badanie zjawiska plazmolizy. Wkraplaliśmy na szkło szkło podstawowe, tuż obok nakrywkowego roztwór hipertoniczny soli a następnie czekaliśmy aż dojdzie on do naszej cebuli. Kiedy to się stało na ekranie laptopa zauważyliśmy jak bezbarwny płyn "odpycha" od ścian komórki ten czerwony. Po wykonaniu tech samych czynności na drugim preparacie lecz z roztworem o większym stężeniu okazało się, że proces ten zachodzi szybciej. Na koniec obserwowaliśmy proces odwrotny od plazmolizy - deplazmolizę. Na preparat mikroskopijny który został już poddany wcześniejszemu zjawisku nanosiliśmy roztwór sacharozy. Po chwili obserwowaliśmy jak obkurczona cytoplazma z powrotem przystaje do ścian komórki. Te zajęcia były naprawdę niezwykłe. Wszyscy byli pod wielkim wrażeniem.